Topola turkiestańska (Populus alba L. 'Bolleana') – wyhodowana w Azji Środkowej męska odmiana topoli białej. Cechuje się szerokokolumnowym pokrojem. Jest uprawiana na terenie całej Europy, głównie w jej południowej części, przy czym najbardziej popularna jest w Azji Środkowej, w Turcji i regionie Kaukazu. W Polsce spotykana już rzadko, ale też opisywana była jako przemarzająca w warunkach klimatycznych panujących w drugiej połowie XX wieku w Polsce.
Morfologia Pokrój Drzewo ma koronę zwartą, wrzecionowatą lub piramidalną, w starości rozszerzający się w dolnych częściach koron. Dorasta do 20–25 m wysokości i do około 1 m średnicy pnia. Ma silnie rozwinięty, talerzowy system korzeniowy. Jest dość odporna na wykroty i złamania. Kora na młodych pędach jest zielonkawoszara. Kora Kremowoszara, w odziomku wyraźnie ciemniejsza, a w starszym wieku spękana. Liście Mniejsze niż u typowej topoli białej, klapowane, lekko kutnerowate. Wykazuje heterofilię.
Biologia mały|Zabytkowa topola turkiestańska z ogrodu wokół Wilii Kellera w Łodzi Jest rozmnażana wegetatywnie – przez szczepienie, sadzonki i odrosty korzeniowe. Rośnie o wiele wolniej od formy typowej.
Najokazalsza w Polsce topola turkiestańska rośnie w Łodzi na terenie zabytkowego ogrodu Wilii Kellera przy ul. Gdańskiej.