Od 1937 roku, ks. Benno Kraeter piastował również urząd konseniora diecezji wileńskiej KościołaMagdalena Gąsowska – Rozkwit i zmierz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Białymstoku w I połowie XX wieku w Vade Nobiscum, tom XIX/2021 (Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź; ); str. 57Eduard Kneifel – Geschichte der Evangelisch=Augsburgischen Kirche in Polen (Druk: Karl Müller, Drndterei und Verlag - Roth bei Nürnberg) str. 132-133. W 1939 roku podejrzewany o działalność antypolską i szpiegostwo, został aresztowany. Po wybuchu II wojny światowej został osadzony w obozie w Berezie-Kartuskiej, zaś po uwolnieniu pracował przy powoływaniu do Wehrmachtu Niemców nadnarwiańskich. Później pracował w Łodzi, podlegając w latach 1942–1945 tamtejszemu konsystorzowi. Po wojnie wyjechał do NRD, gdzie pracował w Bad Lobenstein, a następnie w Gerze i piastował urząd superintendenta. Zmarł w 1971, w Monachium.
W radzieckiej propagandzie, ks.