Po 50 latach, 28 marca 1892 wygasł przywilej Stanisława Skarbka i odtąd miasto musiało za użytkowanie budynku płacić czynsz w wysokości 17 tysięcy złotych reńskich rocznie.
W 1848, od 16 kwietnia w gmachu teatru obradowała Centralna Rada Narodowa, a w latach 1861–1880 sala redutowa teatru służyła także jako sala obrad galicyjskiego Sejmu Krajowego.
Wobec poważnej dekapitalizacji gmachu postanowiono zbudować nieopodal nowy gmach teatru miejskiego. Nowy gmach powstał w latach 1898–1900 i został nazwany Teatrem Wielkim. Stary budynek teatru skarbkowskiego przeznaczono najpierw na filharmonię, potem na kino. Obecnie w gmachu tym mieści się ukraiński Teatr Dramatyczny im. Marii Zańkoweckiej. thumb|Teatr Skarbkowski, 2015
Dyrekcja teatruZob. spis dyrektorów Opery Lwowskiej (Teatru Skarbkowskiego, Teatru Miejskiego we Lwowie): Opera Lwowska. Stanisław Skarbek (III 1842–1848) ... Zygmunt Przybylski (IV 1894–IV 1896) Ludwik Heller i Juliusz Bandrowski (wspólnie: IV 1896–1898) Ludwik Heller (1898–IX 1900)
Repertuar W Teatrze Skarbkowskim grywano przedstawienia dramatyczne, komedie i krotochwile. W repertuarze muzycznym dominowały natomiast opery, operetki i koncerty.