Nataša Kandić (; ur. 29 września 1946 w Kragujevacu) – serbska pisarka i socjolożka, działaczka społeczna.
Życiorys Córka Radoslava i Very. Uczestniczka protestów studenckich w Belgradzie w roku 1968. W 1972 ukończyła studia socjologiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie i rozpoczęła pracę urzędniczki w belgradzkiej dzielnicy Palilula. Początkowo działała w ruchu związkowym w Belgradzie, w 1991 zaangażowała się w protesty antywojenne, przeciwko przymusowemu poborowi do wojska. W 1992 założyła Centrum Prawa Humanitarnego, organizację, której celem stała się dokumentacja i upamiętnianie przypadków naruszania praw człowieka. W czasie wojen w byłej Jugosławii, prowadziła dokumentację przypadków morderstw, tortur i gwałtów popełnionych na tym terenie, a także organizowała protesty przeciwko łamaniu praw człowieka.
W 1999, w czasie wojny w Kosowie, podróżowała wielokrotnie po Serbii zbierając informacje na temat działań policji i grup paramilitarnych w czasie konfliktu, współpracowała także z albańskimi obrońcami praw człowieka. Zebrane wówczas świadectwa i dowody pozwoliły na przygotowanie aktów oskarżeń przeciwko osobom odpowiedzialnym za zbrodnie wojenne, które stanęły przed Trybunałem w Hadze.