W lipcu 2005 Sąd Okręgowy w Belgradzie oddalił te zarzuty.
W 2008, po aresztowaniu Radovana Karadžicia i przekazaniu go do Hagi, działacze Serbskiej Partii Radykalnej zorganizowali serię protestów, w czasie których demonstrowano wrogie postawy wobec Centrum Prawa Humanitarnego, a także samej Natašy Kandić. Siedzibę organizacji pokryto obraźliwymi napisami i swastykami, a uczestnicy protestów 15 sierpnia 2008 nieśli podobizny Kandić w mundurze nazistowskim. W 2009 Kandić ponownie stanęła przed sądem oskarżona o zniesławienie polityka Tomislava Nikolicia (zarzucała mu, że w czasie wojny w Chorwacji w 1991 zabijał osoby cywilne w rejonie wsi Matić w Slawonii). Sąd pierwszej instancji uznał jej winę i skazał na grzywnę 200 tys. dinarów. Organizacje praw człowieka działające w Serbii uznały wyrok za próbę uciszenia głosów krytyki przeciwko znanemu politykowi. Sąd apelacyjny uniewinnił Kandić od stawianych zarzutów. 5 lutego 2020 Kandić uczestniczyła w proteście przeciwko publikacji książki Vojislava Šešelja, w której zaprzeczał zbrodni w Srebrenicy. Uczestnicy protestu zostali pobici przez współpracowników Šešelja, a następnie wyprowadzeni siłą z pomieszczenia, gdzie odbywała się promocja.
Była mężatką (mąż Lazar Stojanović był reżyserem filmowym, zm.