Historia Budowa i rozbudowy Budynek wybudowano w rejonie ówczesnego ogrodu pomologicznego 60 metrów na południe od ulicy Hożej. Początkowo, tj. w roku 1913, budową kierował Bronisław Colonna-Czosnowski w ramach działalności przedsiębiorstwa swojego ojca i brata „Czosnowscy i S-ka”, według projektu Piotra Feddersa. Zakończenie budowy przewidywano na lipiec 1914. Przerwała ją jednak I wojna światowa. Uniwersytet Warszawski co prawda funkcjonował w czasie wojny, ale budowę wznowiono dopiero w 1919, a za datę otwarcia uznaje się 30 stycznia 1921. Wtedy ukończono część centralną i zachodnie skrzydło, dzięki którym budynek uzyskał kształt litery „L”. W 1932 dobudowano symetrycznie wschodnie skrzydło. W 1939 rozpoczęto budowę cyklotronu, przerwaną wybuchem II wojny światowej. Budynek nie został istotnie zniszczony, wymagał jednak remontu, który w przypadku auli zakończył się w 1950. W 1948 do wschodniego skrzydła dobudowano wtedy Halę Atomową, a w 1951 piętrowe, zachodnie skrzydło, prostopadle do dotychczasowego. Kolejna rozbudowa miała miejsce w 1963, kiedy do zachodniego skrzydła dodano duży pawilon sięgający ulicy, zwiększając asymetrię. Od tego czasu rosnące potrzeby lokalowe uniwersyteckiego ośrodka fizycznego realizowano nie tyle przez rozbudowę obiektu przy ulicy Hożej 69, ile zajmowanie budynków w innych częściach miasta.