Po zawieszeniu broni, 12 dywizjon artylerii ciężkiej, po krótkim postoju w Baranowiczach, skierowany został 15 listopada do Tarnopola i zajął kwatery w Chodaczkowie, Dragonowcach i Zabojkach. Tam przeprowadzono demobilizację, a 9 września 1921 dywizjon przetransportowano koleją do Lwowa. W tym czasie rozkaz MSWojsk. rozwiązało 5 Lwowską Brygadę Artylerii, a na jej miejsce utworzyło 6 pułk artylerii ciężkiej, z dowódcą ppłk. Tadeuszem Łodzińskim. Trzonem nowo powstałej jednostki stały się wojenne 5 Lwowski dywizjon artylerii ciężkiej i 12 Kresowy dac.
Żołnierze pułku/dywizjonu Obsada personalna I/12 pac w 1920StanowiskoStopień, imię i nazwisko Dowódca dywizjonukpt. Romuald Maniecki (do 14 VI)kpt./mjr Józef Koryckipor. Tadeusz Strutyński (VII X)Oficer łącznościpchor. Józef Zieliński (od 14 VII) Lekarzkpt. lek. dr Joachim Urichppor. lek. Leon Kohnpchor. san. Kazimierz Eksleur (od 16 VII) Lekarz wet.kpt. wet. Teofil Nowodworskippor. lek. wet. Józef MarjowskiDowódca 1 bateriipor. Tadeusz StrutyńskiOficer bateriipor. Aleksander Dunin ŻuchowskiOficer bateriippor. Władysław Grzegorzewicz
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
P Kategoria:Jednostki z tradycjami Armii Polskiej we Francji Kategoria:Oddziały 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1919 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1920