uprawiał malarstwo olejne. Zasłużony zwłaszcza w dziedzinie upowszechniania rzemiosła artystycznego i w pracy pedagogicznej.
Wykładał na kursach muzealnych dla rzemieślników (1911). Podczas I wojny światowej zesłany w głąb Rosji nauczał w latach 1914–1918 m.in. w moskiewskiej szkole rysunku Hulikowskiej. Po powrocie do Krakowa uczył w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehoffer (od 1919 roku), w latach 1921–1939 był profesorem Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie.
Autor podręczników: Podręcznik do ćwiczeń zdobniczych (1924), Podręcznik do introligatorskiego zdobnictwa stemplowego z uwzględnienie innych technik swobodnych jak: haft, ścienne malarstwo patronowe itp. (1927), Budowa ornamentu i harmonia barwNa stronie tytułowej dodatkowa informacja (podtytuł): Wykłady obejmujące całkowity kurs Karola Homolacsa w Państw. Szkole Przemysłu Artystycznego w Krakowie. (1930), Zasady kształtowania formy w sztuce plastycznej (1933), Rękodzielnictwo jako sztuka. Szkic historyczny (1948), Kolorystyka malarska (1960). Autor kilku bajek, m.in. Bajka o Kosturku, Azie i Burku (wyd. 1. 1912, wyd. 2. 1945), Wigilia Wojtusia. Bajka (wyd. 1. 1935, wyd. 2. 1945).