W 1964 jeden z jego pejzaży był prezentowany w Galerie de Balzac w Paryżu, po uprzednich eliminacjach wojewódzkich i krajowych.

W 1975 przeszedł na emeryturę i poświęcił się malarstwu, brał udział w kilkunastu wystawach indywidualnych oraz w kilkudziesięciu plenerach i wystawach zbiorowych. Otrzymywał nagrody i wyróżnienia konkursach malarskich. Jego obrazy prezentowane były m.in. w Katowicach, Koninie, Koszalinie, Krakowie, Pile, Poznaniu, Rogoźnie, Suwałkach, Szczecinie, Toruniu, Wałczu, Warszawie, Zakopanem i Złotowie, a za granicą – w Lipsku, Paryżu i Sofii

Został wyróżniony, jako jeden z czterech twórców, „Złotą Sztalugą” – nagrodą Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1995 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. 4 marca 2001 Rada Miasta Piły przyznała mu wyróżnienie połączone z wpisem do Księgi Pamiątkowej Miasta Piły „w uznaniu dorobku twórczego i dokonań w promocji miasta”. W 2002 otrzymał nagrodę prezydenta miasta.

W 2002 świętował 70-lecie pracy twórczej, nazywany był wówczas przez prasę „nestorem pilskich malarzy”. Był członkiem Związku Plastyków w Pile, Stowarzyszenia Plastyków Wojsk Lotniczych „Dedal” w Poznaniu oraz Klubu Plastyka w Wałczu.

Zmarł 25 marca 2006. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Pile (kwatera 1/A, rząd D17, grób 25).