Zofia Kleczkowska (ur. 11 marca 1898 w Kamionce Strumiłowej, zm. 1936) – polska uczestniczka walk o Lwów 1918–1919, żołnierz Ochotniczej Legii Kobiet, uczestniczka wojny polsko-bolszewickiej, podporucznik Wojska Polskiego, nauczycielka.
Życiorys Była córką Karola Kleczkowskiego i Heleny z d. Peterseim. Przed wybuchem wojny polsko-ukraińskiej rozpoczęła studia pedagogiczne we Lwowie. 21 grudnia 1918 wstąpiła do Wojska Polskiego. W trakcie obrony Lwowa zimą i wiosną 1919 pełniła służbę wartowniczą przy Naczelnej Komendzie Wojska Polskiego we Lwowie, a także przy zbrojowni 4. Pułku Artylerii Ciężkiej na Wysokim Zamku. 30 maja lub 1 czerwca 1919 przeniesiono ją do III baterii por. Stefana Chrzanowskiego z 5. Pułku Artylerii Polowej. W jej składzie wzięła udział w polskiej ofensywie nad Zbrucz, w walkach pod Pomorzanami oraz o Tarnopol. Po osiągnięciu linii rzeki Zbrucz na rozkaz Ministerstwa Spraw Wojskowych wraz z innymi kobietami została wycofana z linii frontu. Nie zamierzała jednak wracać do Ochotniczej Legii Kobiet, w związku z tym wzięła urlop od 30 lipca do 15 września 1919 by jako ochotniczka móc walczyć w 4. szwadronie 5. Pułku Ułanów. 1 września otrzymała odroczenie służby wojskowej na 12 miesięcy w celu kontynuowania studiów. Wróciła do Ochotniczej Legii Kobiet, zasiliła szeregi batalionu lwowskiego.