Larwy mają ciało wydłużone i cylindryczne, spłaszczone o równej szerokości na całej długości, słabo zesklerytyzowane. Głowa okrągła i gwałtownie zwężająca się ku wąskiej szyi. Po jej bocznej stronie, mniej więcej równolegle do bocznych brzegów, biegnie para charakterystycznych grzebieni. Cecha ta jest charakterystyczna dla tej rodziny, pozwalająca odróżnić larwy obumierkowatych od larw innych zgniotków. Żuwaczki zwykle dobrze rozwinięte. Nogi krótkie. Dziewiąty segment odwłoka ma pokryte szczeciną guzki oraz parę przysadek bądź podłużnych wyrostków. Ubarwienie zwykle białe do bladożółtego z widocznymi granicami segmentów oraz ciemniejszą głową.
Biologia i ekologia Biologia poznana jedynie częściowo. Żyją pod korą, w wilgotnym próchnie, w ściółce, kompoście, gniazdach ssaków lub ptaków, odchodach itp. Niektóre gatunki są synantropijne, inne zasiedlają mrowiska (a przynajmniej jeden gatunek – gniazda pszczół). Są gatunki żyjące pod ziemią, przynajmniej przez część cyklu życiowego. Kilka gatunków z rodzaju Rhizophagus żyje w tunelach innych gatunków saproksylicznych. Larwy często żyją w martwym drewnie bądź rozkładającej się roślinności.