W 1909 poznała Marca Chagalla. Miała być to miłość od pierwszego wejrzenia. Pomimo sprzeciwów rodziny Belli, po latach utrzymywania kontaktu korespondencyjnego, pobrali się w 1915. Zamieszkali w Witebsku, następnie w Petersburgu. Bella zarzuciła karierę akademicką i aktorską, by oddać się wychowaniu córki Idy, którą urodziła w 1916. Dwa lata później rodzina wróciła do Witebska. Następnie przenieśli się do Moskwy, w 1923 do Paryża. Rodzina podróżowała po Francji w związku z wystawami malarza. W 1931 Bella i Marc spędzili czas w Palestynie. W 1941 małżonkowie zdecydowali się na ucieczkę do Stanów Zjednoczonych.
W 1922 Bella zredagowała i przetłumaczyła autobiografię męża z rosyjskiego na francuski (Ma Vie, 1931; ang. tłum., My Life, 1960). We Francji w 1939 napisała w jidysz Brenendike Likht. Praca została opublikowana po angielsku w 1946 jako Burning Lights. Córka Ida przetłumaczyła teksty z jidysz na francuski, a mąż Belli zrobił ilustracje i napisał posłowie. Do pisania w jidysz skłoniły Bellę wizyty w Palestynie w 1931 i Wilnie w 1935.
Bella zmarła z powodu infekcji bakteryjnej gardła albo, co bardziej prawdopodobne, cukrzycy. Komitet Żydowskich Pisarzy, Artystów i Naukowców zorganizował w Carnegie Hall wieczór jej poświęcony.