Z tyłu obudowy znajdował się uchwyt do przenoszenia lub służący jako podstawka.
Jego parametry były wyższe niż wymagał tego standard MSX. Osiągnięto to dzięki użyciu komponentów, które znalazły się w specyfikacji MSX2, aczkolwiek komputer nie był z nim kompatybilny.
Komputer zbudowany był w oparciu o procesor Zilog Z80 taktowany zegarem , co było typowe dla standardu MSX. Pamięć stanowiło RAM w tym osobnej pamięci video. W pamięci ROM mieścił się MSX BASIC () i procedury do obsługi stacji dysków () i RS232 ().
Za generowanie obrazu odpowiadał układ Yamaha V9938 który był używany później w komputerach MSX2. Był on kompatybilny wstecz z układem Texas Instruments TMS9918 będącym standardem dla MSX1. Istniały wersje PAL i NTSC. Oprócz typowych trybów MSX1 (256×192 pikseli w 16 kolorach, 40×24 znaków; znaki definiowane w matrycy 6×8 pikseli, 32×24 znaków; znaki definiowane w matrycy 8×8 pikseli) dostępny był dodatkowy tryb znakowy (inne dodatkowe tryby nie były dostępne ze względu na użycie tylko video RAM) – 80×24 znaków;