W okresie międzywojennym w kamienicy działało szereg przedsiębiorstw. Na I piętrze kamienicy swoje biura miało towarzystwo „Katowicki Handel Żelaza” (składnice towarzystwo miało natomiast przy ulicy Młyńskiej 37), E. Korzuszasz prowadziła w kamienicy Kolekturę Loterii Państwowej, a także działała pracownia gorsetów. W latach 1924–1926 działał tutaj zakład „Elektrolux”, oferujący odkurzacze i froterki, zaś w 1927 roku został założony Bank Udziałowy w Katowicach, którego siedzibę ulokowano w kamienicy przy ulicy Dyrekcyjnej 10. Należał on do Związku Żydowskich Towarzystw Spółdzielczych w Polsce.
W latach 1935–1936 działały m.in.: pracownia ubrań męskich „Friemel”, sklep z artykułami gumowymi J. Ottensosera, salon kwiatów Elsy Ehrlich (kwiaciarnia działała już w 1926 roku), a także hurtownia żelaza L. Altmanna, która była właścicielem budynku.
W okresie 1935–1939 kamienica została nadbudowana. W wyniku nadbudowy utraciła ona swój pierwotny, mansardowy dach, zamieniając na dach płaski. W dniu 31 grudnia 1994 roku kamienicę wpisano do rejestru zabytków, zaś w okolicach 1996 roku renowacji została poddana elewacja zewnętrzna budynku.