Typ 30 był wyposażony w mechaniczne przyrządy celownicze składające się z regulowanego celownika (z trójkątną szczerbiną) i muszki.
Karabiny używane przez Japonię pod koniec XIX Podczas wojny chińsko-japońskiej (1894–95) armia japońska była wyposażona w karabiny jednostrzałowe Murata Typ 13 i Typ 18 (Murata Meiji 13-Shiki, 18-Shiki) oraz powtarzalne Murata Typ 22 (Murata Meiji 22-Shiki). Wszystkie trzy używane przez Japończyków typy karabinów strzelały amunicją elaborowaną prochem czarnym. Mimo wygrania wojny przez Japonię broń okazała się awaryjna i wrażliwa na zanieczyszczenia. Niska jakość karabinów była powodem licznych przypadków wybuchu karabinu podczas jego stosowania. Zdecydowanie lepiej spisywały się używane przez Chińczyków karabiny Komissionsgewehr.
W połowie lat 90. XIX wieku w Japonii uruchomiono produkcję prochu bezdymnego. Karabinów 22-Shiki, nie można było dostosować do strzelania nowym amunicji wobec czego zdecydowano się opracować nowy model karabinu.