Aleksandr Aleksandrowicz Tiłło (; ur. w Kijowie, zm. 8 stycznia 1938 w Leningradzie) – rosyjski i radziecki oficer wojska, strzelec i olimpijczyk pochodzący z terenów dzisiejszej Ukrainy.

Życiorys Ukończył Korpus Kadetów Nikołajewa w Petersburgu i Pawłowską Szkołę Wojskową. Służbę w armii rosyjskiej rozpoczął w 1890 roku jako członek 99 Iwangorodzkiego Pułku Piechoty, który wchodził w skład 25 Dywizji Piechoty Imperium Rosyjskiego. Krótko potem przeniesiono go do 3 Lejb-Gwardyjskiego Pułku Jego Wysokości, wchodzącego w skład Gwardii Imperium Rosyjskiego (służył tam do czasu I wojny światowej). Stopniami uzyskiwanymi przez niego podczas służby były kolejno: podporucznik (1891), podporucznik gwardii (1892), porucznik (1896), sztabskapitan (1900), kapitan (1905) i pułkownik (1913).

Uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 1912, na których wystartował w pięciu konkurencjach. Najwyższe miejsce w zawodach indywidualnych osiągnął w karabinie wojskowym w trzech postawach z 300 m, w którym uplasował się na 51. pozycji (startowało 91 zawodników). W konkurencjach drużynowych zajął m.in. 7. miejsce w karabinie dowolnym w trzech postawach z 300 m (Rosjanie zajęli jednak ostatnie miejsce).