Wiele wiejskich barokowych budowli i ich elementów dekoracyjnych udokumentował Alois Terš (1910–1987).

Budynki wiejskie

Większość budynków należących do okresu wiejskiego baroku jest chroniona jako zabytki.

Wiejskie rezerwaty zabytków

Wiejski rezerwat zabytków to np. Holaszowice, Malé Chrášťany, Mazelov, Plástovice, Vodice u Lhenic, Záboří w pobliżu Czeskich Budziejowic.

Wiejskie strefy zabytków

Wiejskie strefy zabytków znajdują się na przykład w miejscowościach Svinky oraz Zbudov.

Budynki sakralne Początki wiejskiego baroku sięgają panowania Józefa II (1780–1790). W 1784 roku dekretem zakazano pielgrzymek i procesji. W przeszłości pielgrzymki były wydarzeniami pięknymi i spektakularnymi, na które mieszkańcy wsi czekali cały rok. Cesarz zakazał pielgrzymek i nie zaproponował mieszkańcom nic w zamian. Wieśniacy nie przyjęli nakazu Józefa II. Ważnym elementem wiejskiego baroku był także styl życia oraz życie duchowe ówczesnych mieszkańców kraju. W tym okresie, ma miejsce najintensywniejsza budowa krzyży, posągów oraz kaplic. Budowali je chłopi i rzemieślnicy na własny koszt na swoich ziemiach za zgodą szlachty i konsystorza biskupiego. Zbudowali je, a następnie wykorzystywali do swojego życia religijnego. Były naturalną częścią ich świata.