Sajewicz, „tradycji nazwy Ukrainiec używanej na określenie miejscowej ludności prawosławnej”.
Należy przy tym zauważyć, iż sam proces pojawiania się osób z ukraińską autoidentyfikacją narodowościową na terenie uważanym za etnicznie białoruski nie jest pozbawiony pewnych obiektywnych podstaw. Główne argumenty działaczy ukraińskich na Białostocczyźnie koncentrują się zwłaszcza wokół kryterium językowego. Na obszarze o najbardziej rozwiniętej białoruskiej świadomości narodowej (z miejscowościami takimi jak Bielsk Podlaski, Hajnówka, Kleszczele, Orla, Siemiatycze) językiem codziennym są bowiem – czy raczej były w czasach przed zaawansowaną polonizacją – gwary o charakterze północno-ukraińskim bądź gwary mieszane białorusko-ukraińskie.
Na temat złożonych powiązań między językiem, wyznaniem a świadomością narodową na terenie Białostocczyzny w następujący sposób wypowiedzieli się autorzy Atlasu gwar wschodniosłowiańskich Białostocczyzny:
Przypisy
Bibliografia A. Nikitorowicz Mniejszość ukraińska w warunkach przeobrażeń, Pogranicze. Studia Społeczne. Tom XIX (2012) 25 lat Związku Ukraińców Podlasia Marek Barwiński UKRAIŃCY NA PODLASIU – GENEZA, KONTROWERSJE, WSPÓŁCZESNOŚĆ, 2011 Marek Barwiński Podlasie jako region pogranicza
Podlasie Kategoria:Podlasie