Julia Wsiewolodowna Lermontowa (ur. 21 grudnia 1846 / 2 stycznia 1847 w Sankt Petersburgu, zm. 16 grudnia 1919 koło Moskwy) – rosyjska chemiczka, pierwsza kobieta na świecie, która uzyskała dyplom z chemii, pierwsza Rosjanka i trzecia Europejka z doktoratem z chemii.
Życie prywatne Przyszła na świat w arystokratycznej rodzinie Elisawjety Andrejewnej z Kossikowskich oraz generała Wsiewołoda Lermontowa. Jej stryjem był Michaił Lermontow. Była wychowywana w tradycji grecko-prawosławnej i rzymskokatolickiej.
Dzięki kuzynce Annie Jewreinowej, pierwszej w Rosji doktorce prawa, poznała Sofiję Kowalewską, która po niepowodzeniu Julii w podjęciu studiów w Moskwie przekonała jej rodziców, że pod jej opieką może bezpiecznie wyjechać na studia za granicę. Julia wyprowadziła się do Heidelbergu z Kowalewską i jej mężem. W 1871 Lermontowa i Kowalewska przeprowadziły się do Berlina.
W 1876 Julia zachorowała na dur brzuszny, co skutkowało ciężkim zapaleniem mózgu. Wyzdrowiała i wróciła do pracy naukowej. W 1877, po śmierci ojca, przeniosła się do Moskwy, by pomóc rodzinie.
Odziedziczyła rodzinną posiadłość Semenkowo. Pod koniec życia osiadła w niej na stałe. Zainteresowała się rolnictwem. Pracowała nad udoskonaleniem produkcji sera, który sprzedawała na rynek moskiewski.