Zaangażował się w ruch ekologiczny "Ruch Koijärvi", który rozpoczął działalność w 1979 r., jednak jego poglądy okazały się zbyt radykalne dla głównego nurtu zielonej polityki.
W 1995 Linkola założył Fińską Fundację Dziedzictwa Naturalnego (Luonnonperintösäätiö), która koncentruje się na zachowaniu nielicznych starych lasów, które pozostały w południowej Finlandii, oraz na innych działaniach związanych z ochroną przyrody. Fundacja otrzymuje darowizny od osób prywatnych i firm, a następnie kupuje obszary leśne uznane za wystarczająco wyjątkowe, aby zasłużyć na ochronę. Do 2017 roku fundacja zakupiła 62 obszary chronione o łącznej powierzchni 145 hektarów. W 101. rocznicę uzyskania niepodległości przez Finlandię Linkola został ogłoszony zwycięzcą plebiscytu przeprowadzonego przez krajowego nadawcę Yle, mającego ustalić, kto zrobił najwięcej dla zachowania dziedzictwa przyrodniczego Finlandii.
Linkola był żonaty w latach 1961–1975, miał dwoje dzieci. Zmarł we śnie w swoim domu w Sääksmäki 5 kwietnia 2020 r.