Sybirka (Sibiraea Maxim.) – rodzaj roślin należący do rodziny różowatych. Obejmuje cztery gatunki, na tyle podobne do siebie, że czasem traktowane jako jeden gatunek (S. laevigata sensu lato). Wszystkie występują w Azji środkowej i wschodniej – na rozległych obszarach Chin, w Mongolii, południowej Syberii, w Kazachstanie i Kirgistanie. Gatunek o najszerszym zasięgu (S. laevigata) ma także izolowane populacje na Bałkanach – w Chorwacji i Hercegowinie. Z powodu izolacji rośliny te były opisywane jako odrębny gatunek (S. croatica), ale okazało się, że w zasadzie nie różnią się one ani morfologicznie, ani genetycznie od populacji syberyjskich. Rośliny te rosną na obszarach górskich w miejscach skalistych.
Sybirka sina S. laevigata bywa uprawiana jako krzew ozdobny.
Morfologia Pokrój Krzewy o pędach przynajmniej u nasady częściowo pokładających się, pozbawionych cierni, dość tęgich i okrągłych na przekroju.
Liście Sezonowe, skrętoległe, pozbawione przylistków. Liście pojedyncze, całobrzegie, z wyraźną żyłką centralną i 3–5 parami żyłek bocznych.