Nikołaj Iwanowicz Szablikow (; ur. 19 kwietnia 1923 we wsi , zm. 4 czerwca 1984 w Moskwie) – radziecki wiceadmirał (od 1975), były Honorowy Obywatel Gdyni.
Życiorys Szablikow urodził się 19 kwietnia 1923 we wsi Mininska (ob. część wsi Kosztugi). W 1942 został wcielony do wojska. W czasie II wojny światowej walczył we Froncie Karelskim i II Froncie Białoruskim. Brał udział w wyzwoleniu Trójmiasta, został ranny w walkach o Gdynię. W 1945 rozpoczął naukę w Iwanowskiej Szkole Polityczno-Wojskowej, po jej ukończeniu został skierowany do służby w marynarce wojennej – Flocie Czarnomorskiej. W latach 1951–1955 studiował w Wojskowej Akademii Politycznej im. W.I. Lenina. Wysłany do Floty Oceanu Spokojnego, gdzie został zastępcą dowódcy wydziału politycznego. Następnie służył we Flocie Północnej i Flocie Bałtyckiej (jako szef wydziału politycznego). Wtedy też, jako „specjalista radziecki”, współdziałał z Marynarką Wojenną PRL. W 1977 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gdyni, za to, że pełniąc kierownicze stanowiska w Marynarce Wojennej ZSRR wniósł wielki wkład w pogłębianie przyjaźni polsko-radzieckiej i umacnianie polsko-radzieckiego braterstwa broni na morzu. Wybrany na posła Rady Najwyższej Litewskiej SRR, był także delegatem na w 1976. Zmarł nagle w Moskwie 4 czerwca 1984. Pochowany został na Cmentarzu Kuncewskim w Moskwie.