Rezerwat Żyguliński (ros. Жигулевский государственный природный биосферный заповедник имени И.И.Спрыгина) – ścisły rezerwat przyrody (zapowiednik) w obwodzie samarskim w Rosji. Znajduje się w rejonach stawropolskim i wołżskim. Jego obszar wynosi 233,84 km², a strefa ochronna 11,32 km². Rezerwat został utworzony dekretem rządu Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z dnia 19 sierpnia 1927 roku. W 2006 roku wraz z przylegającym do niego Parkiem Narodowym „Samarskaja Łuka” otrzymał status rezerwatu biosfery UNESCO. Dyrekcja rezerwatu znajduje się w miejscowości Żygulowsk. lewo|mały|Wyspa Sieriedysz lewo|mały|Góra Strielnaja – jedno z najwyższych wzniesień w rezerwacie
Opis Rezerwat znajduje się w północnej części dużego zakola Wołgi w miejscu, gdzie rzeka omija Góry Żygulowskie (część Wyżyny Nadwołżańskiej). Od zachodu, wschodu i południa otacza go, obejmujący prawie całe zakole, Park Narodowy „Samarskaja Łuka”. Od północy granicą jest Wołga. Rezerwat obejmuje najwyższą część Gór Żygulowskich (wysokość do 381 m n.p.m.) i dwie wyspy na rzece (Sieriedysz i Szałyga).
Klimat kontynentalny, gorące lata i mroźne zimy. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń (średnia temperatura -11 °C), najcieplejszym lipiec (+20 °C).