Scymnus ater – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Rosyjski Daleki Wschód. Bytuje głównie na drzewach i krzewach liściastych, rzadziej na świerkach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1794 roku przez Johanna Gottlieba Kugelanna.
Morfologia Chrząszcz o owalnym, wydłużonym i stosunkowo spłaszczonym ciele długości od 1 do 1,5 mm. Powierzchnię ciała porastają rozproszone, białe szczecinki, które na opadającej części wierzchołka pokryw skierowane są ukośnie i odszwowo, co odróżnia go od podobnego skulika przędziorkowca.
Głowa ma ubarwienie czarne z brunatnożółtymi narządami gębowymi i drobno punktowaną powierzchnię. Krótkie czułki zbudowane są z 11 członów i mają brązowe ubarwienie. Przedplecze jest czarne, czasem z lekko rozjaśnionym przednim brzegiem i przednimi kątami. Powierzchnia przedplecza ma silną mikrorzeźbę oraz bardzo drobne i płytkie punktowanie. Barwa tarczki jest czarna. Pokrywy są w całości czarno ubarwione i mają bardzo dobrze zaznaczone guzy barkowe. Punktowanie pokryw jest dwojakie;