W okresie przemian demokratycznych kontynuowało również karierę polityczną. W 1976 wszedł w skład kierownictwa PSOE. W 1977 zrezygnował z działalności w tej partii, przez pewien czas współpracował z organizacją Francisca Fernándeza Ordóñeza. Jeszcze w tym samym roku powrócił do socjalistów. W latach 1979–1980 sprawował mandat posła do Kongresu Deputowanych I kadencji. Był doradcą prezesa banku centralnego i dyrektorem do spraw planowania w Instituto Nacional de Hidrocarburos. Od grudnia 1982 do lipca 1985 sprawował urząd ministra gospodarki i finansów w pierwszym rządzie Felipe Gonzáleza.
Obejmował następnie stanowiska prezesa banku Banco Exterior de Espana (1985) i przedsiębiorstwa inwestycyjnego Cartera Central (1988), a także wiceprezesa koncernu budowlanego FCC (1990). Od końca lat 90. do 2005 zarządzał spółką paliwową CLH.
Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Karola III (1986).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Complutense w Madrycie Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Hiszpańscy ministrowie (od 1977) Kategoria:Hiszpańscy ministrowie finansów Kategoria:Hiszpańscy ekonomiści Kategoria:Hiszpańscy fizycy Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2014