Samolot był górnopłatem zbudowanym całkowicie z metalu, z siedzeniami pilotów obok siebie. W kadłubie zabudowano 2 silniki turbowentylatorowe, dwa zbiorniki paliwa, a kolejne dwa w skrzydłach. Przewidywano zastosowanie francuskich silników Turboméca Marbore 6, ale ze względu na ich relatywnie małą moc i duże zużycie paliwa ostatecznie samolot napędzany był dwoma innymi francuskimi silnikami turbowentylatorowymi Turboméca Aubisque, produkowanymi na licencji przez Volvo Flygmotor pod oznaczeniem RM-9 później zmodyfikowanymi do wersji RM-9B o ciągu 7,31 kN. Rozważano również użycie amerykańskich silników US General Electric J85, który z kolei okazał się zbyt drogi.
Wyposażenie awioniczne było dość ubogie, a wystrzeliwane fotele pilotów nie spełniały wymagań klasy zero-zero. Pod każdym skrzydłem przewidziano po 3 węzły podwieszeń dla uzbrojenia. Ze względu na zastosowanie dość niskiego podwozie ułatwiającego obsługę samolotu, nie przewidywano podwieszania żadnych zasobników pod kadłubem.