Atman Adi Śankara uważał, że prawdziwą naturą każdej istoty jest atman, co bywa tłumaczone jako „Jaźń”. Atman i Brahman jest jednym i tym samym. Toteż każda istota jest tak naprawdę Brahmanem – między nią a Brahmanem nie ma żadnych różnic. Nie doświadcza tego jednak, gdyż przeszkadza jej zasłona mai. Gdy zasłona ta zostanie zerwana, wtedy człowiek uświadomi sobie, że jest Brahmanem, i doświadczy w pełni swej prawdziwej natury.
Maja Śankara uważał, że cały świat nas otaczający jest mają, czyli iluzją, wytworem, sztuczką kuglarską „wyśnioną” przez Brahmana. Oddziela ona nas od naszej prawdziwej natury: Atmana-Brahmana. U podstaw naszego trwania w mai leży awidja (niewiedza). Świat wokół nas nie jest całkowicie nieprawdziwy, w pełnym znaczeniu tego słowa, jest emanacją Brahmana, ale istnieje na niższym poziomie.
Śankara wyróżniał trzy poziomy istnienia: Istnienie pozorne – sny, halucynacje itp.; Istnienie empiryczne – świat, który dostrzegamy na jawie; Istnienie absolutne – Brahman. Śankara podkreślał, że nie ma istnienia wyższego od Brahmana, nie da się go