I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 r. sterowce Marynarki Wojennej początkowo ograniczały się do misji przeciw okrętom podwodnym, przeciwminowych oraz zwiadowczych. Brały też udział w bitwie koło zatoki Helgoland.
Jednak w dniach 19–20 stycznia 1915 r. L3 i L4 wzięły udział w pierwszych nalotach bombowych na Anglię, atakując Great Yarmouth, Sheringham i King’s Lynn. W przeciągu następnych 3 lat bombardowana głównie była Wielka Brytania, ale także Paryż i inne miasta i porty. Strasser przynajmniej raz w miesiącu brał udział w nalotach na Anglię. Początkowo bombardowania ograniczały się tylko do celów wojskowych, ale przy dużym wsparciu lobbistycznym Paula Behncke, cesarz pozwolił atakować cele cywilne. Oficjalne brytyjskie szacunki mówią o śmierci 498 cywili i 58 żołnierzów w wyniku ataków powietrznych na Wielką Brytanię w latach 1915–1918. Odnotowano także 1913 rannych. Cesarska Marynarka Wojenna zrzuciła 360 000 kilogramów bomb, większość na Wyspy Brytyjskie. Na statki, porty i miasta wroga skierowano 307 315 kilogramów. Na Włochy, Morze Bałtyckie i Morze Śródziemne zrzucono 58 000 kg. Sterowce armii niemieckiej przewiozły 160 000 kilogramów bomb do wyznaczonych celów: 44 000 kg trafiło w Belgię i Francję, 36 000 kg w Anglię oraz 80 000 kg w Rosję i Europę Południowo-Wschodnią.