A-7D był pierwszym w USA samolotem bojowym wyposażonym we wskaźnik przezierny na przedniej szybie HUD. A-7D zostały skierowane do walki w Wietnamie w październiku 1972 roku.
Ostateczna wersja pokładowa A-7E oblatana 25 listopada 1968 otrzymała podobnie jak A-7D, działko M61A1 Vulcan, silnik o większym ciągu. W 1977 roku należące do US Navy A-7E zostały wyposażone w zestawy do obserwacji w podczerwieni FLIR (Forward Looking InfraRed), umożliwiające obserwację w nocy. Obok wersji jednomiejscowych produkowane były dwumiejscowe wersje szkolno-bojowe TA-7C dla US Navy oraz A-7K dla USAF-u.
Samoloty A-7 produkowane były do 1983, zaś ich służba w lotnictwie US Navy trwała do marca 1991. Obok USAF-u i US Navy szturmowce A-7 zostały zakupione w wersji lądowej przez Grecję (60 A-7H i 5 TA-7H od 1975, zastąpione przez używane A-7E w 1990), Portugalię (łącznie 51 używanych lub zmodernizowanych do A-7E Corsair II w latach 1981–1999, w 1993 jedyny samolot bojowy) i Tajlandię (14 A-7E i 4 TA-7C między 1995 a 2007 przez lotnictwo marynarki). Podczas wojny wietnamskiej używało ich także lotnictwo Wietnamu Południowego.