Strączyn (Cladrastis Raf.) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (Fabaceae). Obejmuje cztery gatunki. Jeden z nich – strączyn żółty C. kentukea – występuje we wschodniej części Ameryki Północnej, pozostałe w Chinach i Japonii. Są to drzewa rosnące w zimozielonych lasach górskich strefy umiarkowanej oraz w lasach mieszanych i liściastych zrzucających liście zimą.
Drzewa te wyróżniają się żółtą barwą drewna. Znaczenie użytkowe ma zwłaszcza strączyn żółty C. kentukea uprawiany jako ozdobny i dostarczający cenionego drewna. Jest ono wykorzystywane m.in. do wyrobu kolb karabinów. Z drewna twardzielowego uzyskuje się żółty barwnik. W Polsce rzadko uprawiany jako drzewo ozdobne jest strączyn żółty, inne są uznawane za zbyt wrażliwe na mrozy.
Morfologia Pokrój Drzewa do 25 m wysokości o pędach bezbronnych. Liście Sezonowe, skrętoległe, bez przylistków. Blaszka nieparzysto pierzasto złożona. Listków jest 7–13 i osadzone są one skrętolegle na osi liścia, która u nasady jest zgrubiała. Blaszki listków są cienkie, całobrzegie. Kwiaty Zebrane w wiechy wzniesione lub zwisające, wyrastające na końcach pędów, z odpadającymi podsadkami i przysadkami. Kwiaty motylkowe, ale z wszystkimi płatkami wolnymi, białymi, rzadko różowawe, rzadko z żółtymi plamkami. Kielich dzwonkowaty, z 5 równymi ząbkami.