W latach 1918–1919 brała czynny udział w organizacji jednego z muzeów w Moskwie. Należała do sekcji ochrony zabytków sztuki i starożytności. Wraz z mężem zaangażowała się w selekcję i klasyfikację artefaktów. W 1924 została zatrudniona jako pracownica naukowa wspomnianego muzeum i przeprowadziła się do Moskwy. W tym samym roku została nominowana profesorką Akademii Sztuk Pięknych. Prowadziła klasę rysunku na Warsztatach Artystyczno-Przemysłowych. W latach 1924–1925 jej obrazy pokazywano na wystawie sztuki rosyjskiej w Nowym Jorku.
Między 1924 a 1928 była związana z grupą artystyczną Жар-цвет, uczestniczyła w wystawach prac tej grupy (1925, 1926, 1928). W 1927 uczestniczyła w wystawie w Moskwie z okazji dziesiątej rocznicy rewolucji październikowej. W 1923 jeden z jej obrazów pokazano na wystawie z okazji piątej rocznicy powołania Armii Czerwonej. W tym samym roku uczestniczyła w wystawie Stowarzyszenia Artystów Rewolucyjnej Rosji. W 1938 w Akademii Sztuk Pięknych w Moskwie zorganizowano jubileuszową wystawę prac jej i jej męża.
W czasie wojny niemiecko-radzieckiej wróciła do Peresławia Zaleskiego. Po 1945 zamieszkała w Leningradzie. W latach 40. XX w. ukazała się seria kolorowych pocztówek z reprodukcjami jej obrazów.