thumb|240px|Rafał Czerwiakowski. Popiersie. Kraków ul. Kopernika 40 Rafał Józef Czerwiakowski (ur. 24 października 1743, zm. 5 sierpnia 1816) – polski anatom, chirurg, położnik, twórca pierwszej w Polsce katedry chirurgii.
Życiorys Syn administratora majątku ziemskiego. Pierwsze nauki pobierał w domu, następnie w szkole pijarskiej w Pińsku. W 1762 roku wstąpił do zakonu pijarów, w 1765 złożył śluby zakonne. W 1771 roku został wysłany do Rzymu na studia medyczne, które ukończył w 1776 roku z tytułem doktora medycyny i filozofii. Uzupełniał wiedzę chirurgiczną w Paryżu, a położniczą w Berlinie. Przez trzy lata praktykował w Szpitalu św. Ducha w Rzymie. Wrócił do Polski w 1779 roku. Osiadł w Krakowie, gdzie rozpoczął nauczanie chirurgii, położnictwa i anatomii na poziomie uniwersyteckim, w pierwszym szpitalu klinicznym w Krakowie (Szpital Akademicki Św. Barbary) powstałym w 1780 roku z inicjatywy Andrzeja Badurskiego w pojezuickim Kolegium św. Barbary przy Małym Rynku. Był pierwszym w Polsce organizatorem kształcenia chirurgów. Został profesorem Anatomii, Chirurgii i Położnictwa w reformowanej przez Hugona Kołłątaja Akademii Krakowskiej. Rozpoczął pracę jako chirurg w szpitalu św. Łazarza, tworząc pierwszą w Polsce uniwersytecką Katedrę Chirurgii i Położnictwa w Krakowie (do 1785 także anatomii).