Józef Pieprzyk (ur. 9 marca 1901 we Bninie, obecnie część Kórnika, zm. 1965) – polski działacz państwowy i partyjny, kolejarz, związkowiec, poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm I kadencji, w latach 1953–1956 przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu.
Życiorys Syn Ignacego i Petroneli, z zawodu tokarz. W 1917 wyemigrował do Nadrenii, gdzie przez dwa lata pracował jako pomocnik ślusarski. We wrześniu 1918 powrócił do kraju, przez 15 lat pracował w warsztatach kolejowych w Poznaniu. Od 1923 uczył się w uniwersytecie robotniczym w Poznaniu. Związał się z Towarzystwem Uniwersytetu Robotniczego, następnie współtworzył rozłamowe radykalne Towarzystwo Oświaty Robotniczej „Świt” (rozwiązanego przez władze). Należał do Klasowego Związku Zawodowego Kolejarzy, został członkiem PPS-Lewicy (1927–1929), następnie przeszedł do Komunistycznej Partii Polski. W czasie okupacji zatrudniony w Poznańskich Zakładach Naprawczych Kolei, działał także w lokalnym podziemiu komunistycznym.