Kanguroszczur reliktowy (Potorous gilbertii) – gatunek ssaka z rodziny kanguroszczurowatych (Potoroidae). Endemit południowo-zachodniej Australii, krytycznie zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1841 roku angielski przyrodnik John Gould nadając mu nazwę Hypsiprymnus gilbertii. Miejsce typowe to Zatoka Króla Jerzego, Australia Zachodnia, Australia. Holotyp to skóra (sygnatura BMNH 1841.1152) i czaszka w złym stanie (BMNH 46.4.4.47) samicy z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; zebrany przez Johna Gilberta.

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.

Etymologia Potorous: rodzima nazwa Potoroo oznaczająca w Nowej Południowej Walii kanguroszczura. gilbertii: John Gilbert (1812–1845), angielski taksydermista, przyrodnik, odkrywca, kolekcjoner z Australii z lat 1838–1845.

Zasięg występowania Zasięg występowania kanguroszczura reliktowego ograniczony jest do pojedynczej populacji w Two Peoples Bay Nature Reserve (Mount Gardner), niedaleko Albany, na dalekim wybrzeżu południowo-zachodniej Australii Zachodniej. Pomyślnie introdukowany na pobliską Bald Island.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 28,6–37,1 cm, długość ogona 20–23,6 cm;