„listy demokratycznej” do warszawskiej Izby Lekarskiej; Kurjer Poznański donosił, że na 54 członków w radzie było wtedy 8 lekarzy pochodzenia żydowskiego.
Członek komitetu redakcyjnego i gremium wydawniczego „Neurologii Polskiej” od początku wydawania w 1910 do 1917. VI tom „Neurologii Polskiej” (1922) był poświęcony Goldflamowi, z okazji jego 70. urodzin.
Utrzymywał kontakt z Babińskim w Paryżu. Należał do Association française pour l’avancement des sciences. 8e session. Montpellier, 1879 s. 50..
Jego przyjacielem, wieloletnim współpracownikiem, a także pacjentem był Edward Flatau. Goldflam był w komitecie wydawniczym Księgi Jubileuszowej Edwarda Flataua, cztery lata później wygłosił przemówienie na jego pogrzebieGoldflam S. Przemówienie nad trumną dra Edwarda Flataua. Warszawskie Czasopismo Lekarskie 9, 24, s. 559–560 (1932).. mały|Grób Samuela Goldflama na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie Nie założył rodziny i żył samotnie.