W 1937 działał jako współtwórca łódzkiej grupy Społecznego Komitetu Radiofonizacji Kraju. W latach 1936–1939 był członkiem rady przybocznej prezydenta miasta Łodzi.
Od 1939 Fiedler pracował w kierowanej dotychczas przez siebie firmie, lecz w okresie okupacji zarządzanej przez niemiecką administrację. W wyniku przedwojennej działalności społecznej 2-krotnie więziono Fiedlera w obozie na Radogoszczu. Po II wojnie światowej pracował w swojej, lecz znacjonalizowanej firmie, kierując centralnym magazynem w Zjednoczeniu Budownictwa Miejskiego w Łodzi.
Małżeństwo Fiedlerów ubiegało się po II wojnie światowej o rehabilitację ze względu na wpisanie do drugiej grupy niemieckiej listy narodowej Deutsche Volskilste.
Życie prywatne Zygmunt Fiedler był synem pracownika biurowego Krzysztofa Fiedlera (1848–1926) i Marii z domu Stanisławskiej herbu Pilawa (1856–1904), pochodzącej od żyjącego w XII w. Żyrosława. Zygmunt miał siostrę Zofię Rosicką oraz braci: Leona i Konrada. Jego żoną była Halina z domu Patzer (1893–1972), z którą miał dwoje dzieci: Janusza Fiedlera (1924–1977) i Hannę (ur.