Twierdzili też fałszywie, że Remarque nie służył aktywnie podczas wojny.
W 1943 władze niemieckie aresztowały jego siostrę, Elfriede Scholz i skazały na śmierć przez zgilotynowanie. Wyrok wykonano 16 grudnia 1943.
Jego następna powieść Trzej towarzysze (Drei Kameraden) opisywała lata od hiperinflacji w 1923 do końca istnienia Republiki Weimarskiej, czyli do 1933. Jednym z jego wydanych po wojnie bestsellerów był Łuk triumfalny (Arch of Triumph), opisujący zmagania i ucieczkę Ravica – głównego bohatera przed wojną we Francji. W 1945 wydał ją w języku angielskim i w następnym roku w języku niemieckim. Książkę zakupiono na całym świecie w liczbie blisko pięciu milionów egzemplarzy.
thumb|Tablica pamiątkowa na Wittelsbacherstraße 5 w Berlinie, odsłonięta 22 czerwca 1972 thumb|Tablica pamiątkowa na Kaiserdamm w Berlinie W 1939 (pozbawiony w 1938 niemieckiego obywatelstwa) E. M. Remarque na pokładzie transatlantyku „Queen Mary” wyemigrował do USA i został obywatelem Stanów Zjednoczonych. W 1948 wrócił do Szwajcarii. Tam, po prawie 7-letniej przerwie, napisał Iskrę życia (Der Funke Leben), która została wydana zarówno w języku angielskim, jak i niemieckim w 1952. W tym czasie pisał również powieść Czas życia i czas śmierci (Zeit zu leben und Zeit zu sterben), którą wydał w 1954.