Giovanni Martinelli (ur. 22 października 1885 w Montagnanie, zm. 2 lutego 1969 w Nowym Jorku) – włoski śpiewak operowy, tenor.

Życiorys thumb|Giovanni Martinelli jako Pollione w „Norma” (zdjęcie z dedykacją z 1955 r.)

W młodości uczył się gry na klarnecie. Jego talent wokalny został dostrzeżony przez wojskowego kapelmistrza w okresie, gdy Martinelli odbywał służbę wojskową. Na scenie po raz pierwszy wystąpił w 1908 roku w Montagnanie jako Posłaniec w Aidzie Giuseppe Verdiego. Studia wokalne odbył w Mediolanie u Giuseppe Mandoliniego. W 1910 roku kreował swoją pierwszą wielką rolę operową, wykonując tytułową partię w Ernanim Verdiego w mediolańskim Teatro dal Verme. W 1911 roku został zaangażowany przez Giacoma Pucciniego do roli Dicka Johnsona w europejskiej prapremierze Dziewczyny ze Złotego zachodu w Rzymie. W 1912 roku debiutował na deskach londyńskiego Covent Garden Theatre jako Cavaradossi w Tosce, a w 1913 roku w nowojorskiej Metropolitan Opera jako Rodolfo w Cyganerii. W 1915 roku kreował rolę Lefèbvre’a w prapremierowym przedstawieniu opery Madame Sans-Gêne Umberta Giordana. Po śmierci Enrica Carusa w 1921 roku został pierwszym tenorem Metropolitan Opera, z którą związany był do 1943 roku.