thumb|250px|Ulotka z 1911 roku promująca wprowadzenie systemu National Insurance National Insurance (NI, „ubezpieczenie narodowe”) – system ubezpieczeń społecznych w Wielkiej Brytanii, obejmujący emerytury, zasiłki dla bezrobotnych, zasiłki macierzyńskie, renty oraz zasiłki żałobne. Funkcjonuje w ramach szerszego systemu zabezpieczeń społecznych i stanowi jeden z fundamentów polityki państwa opiekuńczego.
Zasady funkcjonowania Prawo do otrzymywania świadczeń pieniężnych objętych w National Insurance, co do zasady, uwarunkowane jest opłacaniem przez beneficjenta składek (National Insurance contributions). Prawo do pobierania świadczeń krótkoterminowych (np. zasiłku dla bezrobotnych) w większości przypadków określane jest na podstawie historii opłacania składek w dwóch ostatnich latach poprzedzających wystąpienie o świadczenie. Prawo do pobierania emerytury oraz jej wysokość określane jest na podstawie całej historii składkowej. Wysokość otrzymywanych świadczeń jest niezależna od wysokości dochodów otrzymującego.
Uczestnictwo w systemie ubezpieczeń jest obowiązkowe, a przymusem składkowym objęci są wszyscy pracownicy, pracodawcy i osoby samozatrudnione. Rodzaj zatrudnienia oraz wysokość dochodów decydują o wielkości składek, które funkcjonują na zasadach podatku progresywnego.