Biologia i ekologia thumb|Wyka długożagielkowa w czasie kwitnienia thumb|Murawa z wyką długożagielkową Bylina kwitnąca w Europie Środkowej od maja do połowy lipca, w innych warunkach klimatycznych do sierpnia, owocująca od czerwca do sierpnia. Wyraźne oddzielenie kwitnienia od owocowania jest jedną z cech różniących od podobnej wyki ptasiej – wszystkie kwiatostany rozwijają się i przekwitają w podobnym czasie, na tych samych roślinach nie występują równocześnie kwiatostany i dojrzałe strąki (co zdarza się u wyki ptasiej). Kwiaty pachną słabo, choć liczne kwiatostany razem mają już woń wyraźną. Zapylenia dokonują owady. Roślina jest samosiewna.
Rośnie w miejscach nasłonecznionych, na zboczach, w murawach, świetlistych zaroślach i lasach, na miedzach i czasem w uprawach. W Europie Środkowej jest gatunkiem charakterystycznym dla ciepłolubnych zbiorowisk okrajkowych z klasy zespołów roślinnych Trifolio-Geranietea sanguinei, w którego obrębie tworzy własny zespół roślinności Campanulo-Vicietum tenuifoliae, spotykany często na obrzeżach zarośli tarniny.
Liczba chromosomów 2n = 24.