Podczas pobytu w osadzie Golczycha, w której uczestniczki i uczestnik wyprawy spędzili dużo czasu, przemierzała tundrę w poszukiwaniu ptaków. Miejscowi na Syberii nazywali ją chłopakiem, bo wciąż widywali ją ze strzelbą. Gdy Czaplicka zachorowała, Haviland wraz z Curtis opiekowały się nią.
Pod koniec lata 1914, kiedy dowiedziała się o wybuchu I wojny światowej, wraz z Curtis zdecydowała się wrócić do Europy. Inne opracowania podają informację, że decyzję o jej powrocie do Wielkiej Brytanii podjęła Czaplicka.
Haviland opublikowała artykuły i książki o pobycie na Syberii, w tym swoją najpopularniejszą pracę A summer on the Yenesei, 1914. W pracy inspirowała się Henrym Seebohmem (1832–1895) i jego podróżą na Syberię w 1877, jak również badaniami H.L .Pophama (1864–1943) zaprezentowanymi w książce Notes of birds observed on the Yenesei River, Siberia (1895).
W 1917 pracowała w Szkockim Szpitalu Kobiecym Służby Zagranicznej kierowanym przez dr Elsie Inglis w Rumunii. Była szoferką. W 1918 pracowała jako szoferka dla Francuskiego Czerwonego Krzyża w regionie Soissons-Paris.
Po wojnie w Newnham College w Cambridge studiowała zoologię. Interesowała się głównie owadami. W latach 1919–1922 kontynuowała badania. Zgłębiała m.in.