Wiałdomi (lit. veldamas, veldamai) – właściciele ziemscy w początkowym okresie litewskiej pańszczyzny.
Historia
Pochodzenie Termin veldamas oznacza rodzinę chłopską wraz z ziemią i innymi dobrami, nadawanymi przez wielkiego księcia litewskiego jego wiernym zwolennikom, zazwyczaj w nagrodę za służbę wojskowąZigmas, Zinkevičius (1995). "Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės kanceliarinės slavų kalbos termino nusakymo problema". In Neporožnia, Nadija (ed.). Lietuva - Ukraina: istorija, politologija, kultūrologija medžiaga (in Lithuanian). Vilnius: Amžius. .. Chłop zachowywał prawo własności do swoich dóbr, w tym ziemi, ale był zobowiązany do płacenia podatków i danin nałożonych przez szlachtęTarvydienė, Marytė Elena (2007). Žemėtvarkos pagrindai (in Lithuanian). Lithuanian University of Agriculture. pp. 22–24.. Veldamas był pośrednim stadium pomiędzy laukininkas (wolnym chłopem) a chłopem pańszczyźnianym. Termin veldamas wywodzi się od litewskiego słowa veldėti, valda i oznacza "rządzić czymś". Teksty wschodniosłowiańskie zapożyczały to słowo jako велдомы. Po pomiarze włóczna w 1557 termin ten stopniowo zanikł, ale używał go jeszcze Mikalojus Daukša (1599) na określenie poddanegoSkardžius, Pranas (March 1973). "Donum Balticum". Aidai (in Lithuanian). 3.