W 1953 roku podjęła pracę nauczycielki biologii w V i VIII Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie. Po kilku miesiącach została zatrudniona w Katedrze Botaniki Ogólnej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego (później Zakład Anatomii i Cytologii Roślin) jako asystent, od grudnia 1955 jako starszy asystent. W 1961 roku uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy pt. „Badania nad sposobem rozmnażania tetraploidalnych biotypów Potentilla crantzii (Cr.) Beck i Potentilla arenaria Borkh. oraz ich mieszańców” realizowanej pod kierunkiem prof. Marii Skalińskiej. W tym samym roku objęła stanowisko adiunkta. Za pracę habilitacyjną pt. „Cyto-embriologia i problemy różnicowania cytologicznego w obrębie triploidalnej populacji Ornithogalum umbellatum L.” złożoną w 1968 r. otrzymała nagrodę indywidualną Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W 1970 roku zakład, w którym pracowała, przemianowano na Zakład Cytologii i Embriologii Roślin. W latach 1976–1981 pełniła funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Botaniki. W 1979 roku uzyskała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1994 profesora zwyczajnego. W ramach programu Socrates-Erasmus pełniła w latach 1992–1998 funkcję koordynatora kontaktów naukowych pracowników i wymiany studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego z zagranicznymi szkołami wyższymi. W 1999 r.