3 Karpacki batalion łączności został wraz z macierzysta dywizją przetransportowany ponownie do Palestyny. W listopadzie 1943 przewieziony został do Egiptu do obozu wojskowego w Quassasin. Skąd po ostatecznym uzupełnieniu stanu osobowego, wyposażenia i sprzętu w połowie grudnia 1943 przewieziono go drogą morską do południowych Włoch.
Działania bojowe Na front nad rzekę Sangro batalion przybył wraz z 3 DSK w pierwszych dniach lutego 1944 r. Następnie po odpoczynku, od 25 kwietnia został dyslokowany plutonami i kompaniami w rejon Monte Cassino. Organizował sieć połączeń telefonicznych pomiędzy wysuniętymi punktami dowodzenia dowódcy 3 DSK a punktem dowodzenia 1 i 2 Brygady Strzelców Karpackich, pułkami artylerii dywizyjnej oraz z bazami zaopatrzenia i sanitarnymi. Od chwili natarcia uruchomiono sieć radiową, na szczeblach niższych batalion-kompanie. W użyciu byli również gońcy motocyklowi, pomiędzy stanowiskami dowodzenia dywizji i podległych im służbami tyłowymi. Do dublowania łączników i w sytuacjach bojowych użyto 150 lotów, w tym 40 lotów w warunkach bojowych gołębi pocztowych wypożyczonych z gołębnika armii Stanów Zjednoczonych. W 3 Karpackim batalionie łączności w okresie bitwy poległo 3 żołnierzy, 6 ciężko rannych i 5 lekko rannych żołnierzy.