Embraer N-821 Caraja – brazylijski samolot dyspozycyjny z lat osiemdziesiątych XX wieku.
Historia Brazylijski koncern Embraer wykorzystując doświadczenia z produkcji licencyjnego samolotu Piper PA-31-50 Navajo Chierftain opracował na początku lat osiemdziesiątych XX wieku nowy samolot dyspozycyjny, który otrzymał nazwę Embraer N-821 Caraja.
Oblot prototypu odbył się w dniu 12 marca 1984 roku, a certyfikat dopuszczenia do lotów w lotnictwie cywilnym otrzymał w dniu 21 lipca 1984 roku. Produkcję seryjną rozpoczęto w sierpniu 1984 roku w zakładach Industria Aeronautica Neiva S.A.
Zastosowanie Samolot Embraer N-821 Caraja jest używany w lotnictwie cywilnym jako samolot dyspozycyjny, jako taksówka powietrzna lub samolot transportowy dla przewozu niewielkich ładunków.
Opis konstrukcji Samolot Embraer N-821 Caraja jest dwusilnikowym dolnopłatem turbośmigłowym o konstrukcji całkowicie metalowej. Podwozie trójkołowe – chowane w locie. Zabiera na pokład 2 osoby załogi oraz 8 pasażerów.
Skrzydło o obrysie dwutrapezowym, z dodatnim wznosem, wyposażone w klapy i lotki. Na skrzydłach zabudowano 2 gondole silnikowe znacznie wysunięte przed krawędź natarcia skrzydła.