Jerzy Maksym Czerwonko (ur. 18 lutego 1936 w Łomży, zm. 3 maja 2012 we Wrocławiu) – polski fizyk, twórca Wrocławskiej Szkoły Fizyki Teoretycznej Fazy Skondensowanej.
Życiorys Syn Czesława. W 1952 rozpoczął studia wyższe z fizyki teoretycznej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1955 do 1956 kontynuował je na Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii, specjalizując się w teorii fazy skondensowanej. W 1956 został zatrudniony w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w 1962 uzyskał doktorat z nauk fizycznych. Promotorem przewodu był prof. Jan T. Łopuszański. W 1968 habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1968 przeniósł się na Politechnikę Wrocławską zatrudniając się na stanowisku docenta. W 1974 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a tytuł profesora zwyczajnego – w 1986.
Pracę na Politechnice Wrocławskiej rozpoczął w Instytucie Matematyki i Fizyki Teoretycznej jako zastępca dyrektora ds. naukowych. Dyrektorem Instytutu Fizyki został w 1973 r. i funkcję tę pełnił do 1981. W latach 1982–1985 oraz 1990–1996 był dziekanem Wydziału Podstawowych Problemów Techniki PWr.