Budulcem skalnym są skały fliszowe w strefie jednostki magurskiej, przede wszystkim piaskowce i łupki. Występuje rzeźba pogórska i niskogórska z deniwelacjami rzadko kiedy większymi niż 300 m. Region jest słabo zaludniony, większość terenu pokrywają sztucznie wprowadzone przez człowieka lasy świerkowe, miejscami występują naturalne siedliska buka i jodły.
Różnice w podziałach geograficznych W szeroko rozpowszechnionym podziale fizycznogeograficznym Polski według Jerzego Kondrackiego omawiany region nie jest wyodrębniony, a obszar go obejmujący stanowi tam część mezoregionu Beskidu Sądeckiego. W regionalizacji Słowacji autorstwa Emila Mazúra i Michala Lukniša region pojawia się jako jednostka o nazwie Ľubovnianska vrchovina, przy czym regionalizacja słowacka, w przeciwieństwie do polskich podziałów, nie jest transgraniczna i w ogóle nie wyróżnia Beskidu Sądeckiego.
W polskiej geografii Pogórze Popradzkie jako mezoregion beskidzki wyszczególnili Jarosław Balon i Miłosz Jodłowski w swojej propozycji podziału Karpat Zachodnich.