wyróżnia się sześć podgatunków C. elegans: C. e. hellmayri von Berlepsch, 1908 C. e. deltanus Phelps & Phelps Jr., 1950 C. e. leotaudi Hellmayr, 1906 C. e. elegans (P.L.S. Müller, 1776) – dzięcioł kasztanowaty C. e. citreopygius P.L. Sclater & Salvin, 1867 C. e. jumanus (von Spix, 1824) – dzięcioł krótkoczuby Podgatunki jumanus i citreopygius są niekiedy wydzielane do osobnego gatunku C. jumanus. Opisano też kilka innych podgatunków, które nie są obecnie uznawane – roosevelti, approximans, saturatus i immaculatus.
Etymologia Celeus: keleos – „zielony dzięcioł” elegans: – „elegancki, wytworny, delikatny”.
Morfologia Średniej wielkości dzięcioł o stosunkowo krótkim, lekko zakrzywionym, zakończonym dłutem dziobie w kolorze kości słoniowej przechodzącym do szarego. Tęczówki czerwonobrązowe lub czerwone, wokół oka naga, niebieska skóra. Nogi silne, od oliwkowozielonych do ciemnoszarych. Pióra głowy tworzą charakterystyczny szpiczasty poziomy czub. Głowa w kolorze rdzawoczerwonym. Głowa zasadniczo w dwóch kolorach, górna do linii od górnej części dzioba poprzez połowę oka bladożółta, dolna kasztanowa. Samce mają czerwone wąsy i policzki, których brak u samic. Podbródek i gardło w tym samym kolorze co cała głowa – kasztanowobrązowe. Górna część ciała, górne pokrywy skrzydeł i grzbiet koloru kasztanowego.