Wkrótce został jednym czołowych austriackich zawodników. 6 stycznia 1965 roku w ostatnim konkursie Turnieju Czterech Skoczni 1964/1965, na Skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen zajął 5. miejsce, natomiast 15 lutego 1965 roku wygrał międzynarodowe zawody na skoczni Mühlenkopfschanze w Willingen. Dzięki dobrym wynikom, w 1966 roku został powołany na mistrzostwa świata 1966 w Oslo, na których zajął 21. miejsce na normalnej skoczni oraz 19. miejsce na dużej skoczni, a 19 marca 1966 roku w pierwszym konkursie Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny zajął 2. miejsce, tuż za Polakiem Józefem Przybyłą. Sezon 1966/1967 był najlepszym sezonem w karierze Golsera. Najpierw w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni zajął 26. miejsce, natomiast 5 marca 1967 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zajął 3. miejsce podczas zawodów rozgrywanych w ramach Festiwalu Narciarskiego w Holmenkollen, tuż za Norwegami: Bjørnem Wirkolą i Bentem Tomtumem. W tym samym roku zajął 3. miejsce w konkursie indywidualnym mistrzostw Austrii 1967. W 1968 roku na igrzyskach olimpijskich 1968 w Grenoble zajął 36. miejsce na normalnej skoczni oraz 22. miejsce na dużej skoczni. W 1970 roku na mistrzostwach świata 1970 w czechosłowackich Wysokich Tatrach (konkurs skoków narciarskich był rozgrywany w Szczyrbskim Jeziorze) zajął 45.