Dilarə Ələkbər qızı Əliyeva (ur. 14 grudnia 1929 w Tbilisi, zm. 19 kwietnia 1991 w Balakənie w rejonie Qax) – azerska filolożka, tłumaczka i działaczka na rzecz praw kobiet, w latach 1990–1991 członkini azerskiego Zgromadzenia Narodowego.
Życiorys Urodziła się w rodzinie kowala. Uczyła się w szkole azerskojęzycznej w Tbilisi. Następnie w latach 1945–1950 studiowała orientalistykę na Bakijskim Uniwersytecie Państwowym. Po uzyskaniu tytułu licencjuszki zaczęła studia magisterskie w Instytucie Języka i Literatury Nizami Azerbejdżańskiej Akademii Nauk, skąd przeszła do Instytutu Literatury Rustaveli Gruzińskiej Akademii Nauk. W 1954 obroniła pracę doktorską na temat azerbejdżańsko-gruzińskich kontaktów w literaturze XIX w. W latach 1959–1972 kierowała katedrą literatury starożytnej i średniowiecznej Azerbejdżańskiej Akademii Nauk. W latach 1972–1979 pracowała w Instytucie Literatury im. Nizamiego w Azerbejdżańskiej Akademii Nauk. Badała dziedzictwo średniowiecznego poety Nizamiego oraz kontakty historyczne i porównania między literaturą azerską i gruzińską. W latach 1979–1986 była starszą pracownicą naukową w Zakładzie Studiów Regulacyjnych. W 1986 została zatrudniona jako pracownica naukowa w Zakładzie Stosunków Literackich.